நெஞ்சு விடு தூது | Nenju Vidu Thoothu | full |
| பாடல் எண் | பாடல் | Verse | |
|---|---|---|---|
| 0 | |||
| 1 | பூமேவு முந்திப் புயல்வண்ணன் பொற்பமைந்த நாமேவு மாதுபுணர் நான்முகத்தோன் - றாமேவிப் பன்றியு மன்னமுமாய்ப் பாரிடத்தும் வான்பறந்து மென்று மறியா வியல்பினா - னன்றியும் இந்திரனும் வானோரு மேனோரு மெப்புவியு மந்தர வெற்பு மறிகடலு - மந்திரமும் வேதமும் வேத முடிவும்விளை விந்துவுடன் நாதமுங் காணா நலத்தினா - னோத வரியா னெளியா நளவிறந்து நின்ற பெரியான் சிறியான்பெண் பாகன் - தெரியா வருவா னுருவா னருவுருவு மில்லான் மரியான் மரிப்பார் மனத்தான் - பரிவான மெய்யர்க்கு மெய்யன் வினைக்குவினை யாயினான் பொய்யர்க்குப் பொய்யாப்பொய் யாயினா - னையன் படநாகம் பூண்ட பரமன் பசுவின் இடமாய் நிறைந்த விறைவன் - சுடரொளியான் நெஞ்சு விடு தூது > இறைவனியல்பு > பாடல்: 1 | ||
| 2 | என்றுமுள னன்றளவுமி யானு முளனாகி நின்றநிலை யிற்றரித்து நில்லாமற் - சென்று சென்று தோற்றியிடு மண்டஞ் சுவேதங்கண் மண்ணின் மேற் சாற்றுமுற் பீசங் சராயுசங்கட் - கேற்றபிறப் பெல்லாம் பிறந்து மிறந்து மிருவினையின் பொல்லாங்கு துய்க்கும் பொறியிலியேன் - கல்லா உணர்வின் மிசையோ டுலகா யதனைப் புணர்வதொரு புல்லறி பூண்டு - கணையிற் கொடிதெனவே சென்று குடிபழுதே செய்து கடிய கொலைகளவு காமம் - படியின்மிசைத் தேடி யுழன்று தெரிவைத் தெரியாமல் வாடி யிடையு மனந்தனக்கு - நாடியது போன வழிபோகும் புந்திக்கும் புந்தியுடன் ஆன திறலா ரகந்தைக்கு - மேனி யயர வயர வழிய வழியும் உயிரின் றுயர முரையேன் - வயிரமே நெஞ்சு விடு தூது > உயிரியல்பு > பாடல்: 2 | ||
| 3 | கொண்டதொரு காமனுக்கும் கோபனுக்கும் மோகனுக்கும் மண்டு மதமாச் சரியனுக்கும் - திண்டிறல்சேர் இந்திரியம் பத்துக்கு மீரைந்து மாத்திரைக்கும் அந்தமிலாப் பூதங்க ளைந்தினுக்கும் - சிந்தைகவர் மூன்றுகுற்ற மூன்றுகுணம் மூன்றுமலம் மூன்றவத்தை யேன்றுநின்று செய்யு மிருவினைக்குந் - தோன்றாத வாயுவொரு பத்துக்கும் மாறாத வல்வினையே யாய கிளைக்கு மருநிதிக்கும் - நேயமாம் நெஞ்சு விடு தூது > தளையினியல்பு > பாடல்: 3 |
| பாடல் எண் | பாடல் | Verse | |
|---|---|---|---|
| 4 | இச்சை கிரியை யிவைதரித்திங் கெண்ணிலா வச்சங் கொடுமை யவைபூண்டு - கச்சரவன் சீரினிலை நில்லாமல் திண்டாடும் பல்கருவி வாரியகப் பட்டு மயங்கினேன் - தேருங்கால் உன்னை யொழிய வுறவில்லை யென்னுமது தன்னை யறிவைத் தனியறிவை - முன்னந் தலைப்பட்டார் மற்றை யவரென்று - நிலைத்தமிழின் தெய்வப் புலமைத் திருவள் ளுவருரைத்த மெய்வைத்த சொல்லை விரும்பாமல் - ஐவர்க்கு நெஞ்சு விடு தூது > தளையினியல்பு > பாடல்: 4 | ||
| 0 | 5 | t> | |
| 6 | வந்திருக்க வல்லான் மதியாதார் வல்லரணஞ் செந்தழலின் மூழ்கச் சிரித்தபிரான் - அந்தமிலா வேத முடிவில் விளைவில் விளைவிலொளி யாதி யமல நிமலனருட் - போத அறிவிலறிவை யறியு மவர்கள் குறியுள் புகுதுங் குணவ - னெறிகொள் வெளியில் வெளியில் வெளியன் வெளியி லொளொயி லொளொயி லொளியன் - ஒளியி லளியி லளியி லளிய னளியில் அளவி லளவி லளவன் - அளவிறந்து நின்றா னனைத்து நிறைந்தா நினைப்பவர்பாற் சென்றான் தெரியத் தெரியாதான் - குன்றா நெஞ்சு விடு தூது > இறைவனது நிலை > பாடல்: 6 | ||
| 1 | விளக்காய் நிறைந்த விரிசுடரான் விண்மேற் றுளக்காம நின்றபெருஞ் சோதி - யுளக்கண்ணுக் கல்லாது தோன்றா வமல னகிலமெலா நில்லாம நின்ற நிலையினான் - சொல்லாரு மீசன் பெருமை யிருவினையே னுன்றனக்குப் பேசுந் தகைமையெலாம் பேணிக்கேள் - பாசம் | ||
| 2 | என்றுமுள னன்றளவுமி யானு முளனாகி நின்றநிலை யிற்றரித்து நில்லாமற் - சென்று சென்று தோற்றியிடு மண்டஞ் சுவேதங்கண் மண்ணின் மேற் சாற்றுமுற் பீசங் சராயுசங்கட் - கேற்றபிறப் பெல்லாம் பிறந்து மிறந்து மிருவினையின் பொல்லாங்கு துய்க்கும் பொறியிலியேன் - கல்லா உணர்வின் மிசையோ டுலகா யதனைப் புணர்வதொரு புல்லறி பூண்டு - கணையிற் கொடிதெனவே சென்று குடிபழுதே செய்து கடிய கொலைகளவு காமம் - படியின்மிசைத் தேடி யுழன்று தெரிவைத் தெரியாமல் வாடி யிடையு மனந்தனக்கு - நாடியது போன வழிபோகும் புந்திக்கும் புந்தியுடன் ஆன திறலா ரகந்தைக்கு - மேனி யயர வயர வழிய வழியும் உயிரின் றுயர முரையேன் - வயிரமே நெஞ்சு விடு தூது > உயிரியல்பு > பாடல்: 2 | ||
| 3 | கொண்டதொரு காமனுக்கும் கோபனுக்கும் மோகனுக்கும் மண்டு மதமாச் சரியனுக்கும் - திண்டிறல்சேர் இந்திரியம் பத்துக்கு மீரைந்து மாத்திரைக்கும் அந்தமிலாப் பூதங்க ளைந்தினுக்கும் - சிந்தைகவர் மூன்றுகுற்ற மூன்றுகுணம் மூன்றுமலம் மூன்றவத்தை யேன்றுநின்று செய்யு மிருவினைக்குந் - தோன்றாத வாயுவொரு பத்துக்கும் மாறாத வல்வினையே யாய கிளைக்கு மருநிதிக்கும் - நேயமாம் நெஞ்சு விடு தூது > தளையினியல்பு > பாடல்: 3 | ||
| 4 | இச்சை கிரியை யிவைதரித்திங் கெண்ணிலா வச்சங் கொடுமை யவைபூண்டு - கச்சரவன் சீரினிலை நில்லாமல் திண்டாடும் பல்கருவி வாரியகப் பட்டு மயங்கினேன் - தேருங்கால் உன்னை யொழிய வுறவில்லை யென்னுமது தன்னை யறிவைத் தனியறிவை - முன்னந் தலைப்பட்டார் மற்றை யவரென்று - நிலைத்தமிழின் தெய்வப் புலமைத் திருவள் ளுவருரைத்த மெய்வைத்த சொல்லை விரும்பாமல் - ஐவர்க்கு நெஞ்சு விடு தூது > தளையினியல்பு > பாடல்: 4 | ||
| 5 | மாவதுவே செய்தங் கவர்வழியைத் தப்பாமல் பாவமெனும் பௌவப்பரப்பழுந்திப் - பூவையர்தம் கண்வலையிற் பட்டுக் கலவிக் கலைபயின்றங் குண்மை யறிவுணர்ச்சி யோராமல் - திண்மையினால் நாவிற் கொடுமை பலபிதற்றி நாடோ றும் சாவிற் பிறப்பிற் றலைப்பட்டிங் - காவிநிலை நிற்கும்வகை பாராய் நிலையான நெஞ்சமே பொற்பினுடன் யானே புகலக்கேள் - வெற்பின்மிசை நெஞ்சு விடு தூது > தளையினியல்பு > பாடல்: 5 | ||
| 6 | வந்திருக்க வல்லான் மதியாதார் வல்லரணஞ் செந்தழலின் மூழ்கச் சிரித்தபிரான் - அந்தமிலா வேத முடிவில் விளைவில் விளைவிலொளி யாதி யமல நிமலனருட் - போத அறிவிலறிவை யறியு மவர்கள் குறியுள் புகுதுங் குணவ - னெறிகொள் வெளியில் வெளியில் வெளியன் வெளியி லொளொயி லொளொயி லொளியன் - ஒளியி லளியி லளியி லளிய னளியில் அளவி லளவி லளவன் - அளவிறந்து நின்றா னனைத்து நிறைந்தா நினைப்பவர்பாற் சென்றான் தெரியத் தெரியாதான் - குன்றா நெஞ்சு விடு தூது > இறைவனது நிலை > பாடல்: 6 | ||
| 7 | |||
| 7 | விளக்காய் நிறைந்த விரிசுடரான் விண்மேற் றுளக்காம நின்றபெருஞ் சோதி - யுளக்கண்ணுக் கல்லாது தோன்றா வமல னகிலமெலா நில்லாம நின்ற நிலையினான் - சொல்லாரு மீசன் பெருமை யிருவினையே னுன்றனக்குப் பேசுந் தகைமையெலாம் பேணிக்கேள் - பாசம் நெஞ்சு விடு தூதுபலவுங் கடந்து பரிந்தருள்சேர் பண்பாற் குலவி விளங்குகுணக் குன்றோ - னிலகவே > பாடல்: 7 நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 1.மலை | > பாடல்: 8 | |
| 8 | > பாடல்: 8 | ||
| 8 | பலவுங் கடந்து பரிந்தருள்சேர் பண்பாற் குலவி விளங்குகுணக் குன்றோ - னிலகவே நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 1.மலை > பாடல்: 8 செய்ய தருமச் செழுங்கிரியின் மீதிழிந்து வையம் பரவ மகிழ்ந்தெழுந்தங் - கையம் நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- | > 2.ஆறு > பாடல்: 9 | |
| 9 | > 2.ஆறு > பாடல்: 9 | ||
| 10 | செய்ய தருமச் செழுங்கிரியின் மீதிழிந்து வையம் பரவ மகிழ்ந்தெழுந்தங் - கையம் களவுபயங் காமங் கொலைகோபங் காதி அளவில்வினை யெல்லா மழித்திங் - குளமகிழத் தொம்மெனவே யெங்கு முழங்கிச் சுருதிபயில் செம்மைதரு மாகமங்கள் சேர்ந்தோடி - மும்மலத்தின் காடடங்க வேர்பறித்துக் கல்விக் கரைகடந்தங் கோடுபல பூதத் துணர்வழித்து - நீடுபுகழ் மெய்வாய்கண் மூக்குச் செவியென்னப் பேர்பெற்ற ஐவாய வேட்கை யவாவழித்து - நையுமியல் வாக்குப்பா தம்பாணி பாயுருபத் தம்பலவு நீக்கிச் செறிந்து நிறைந்தோடிப் - போக்கரிய நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 2.ஆறு > பாடல்: 10 | ||
| 11 | பந்தமெனுஞ் சோலை பறித்துப் பரந்தலைக்கு மந்தமனம் புத்தியுட னாங்காரஞ் - சிந்தைவிழ மோதி யலைக்கு மருணீர்மை முக்குணமுங் காதி யுரோமமெலாங் கைகலந்து - சீதப் நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 2.ஆறு > பாடல்: 11 | ||
| 12 | புளக மரும்பிப் புலன்மயக்கம் போக்கி விளைவில் புலன்முட்ட மேவிக் - களபதன மாதர் மயக்க மழித்துவளர் மண்டலத்தின் சோதியொரு மூன்றினையும் சோதித்து - நீதியினால் ஆதார மாறினுஞ்சென் றாறியடல் வாயுக்கண் மீதான பத்து மிகப்பரந்து - காதிப் நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 2.ஆறு > பாடல்: 12 | ||
| 13 | பிறுதிவியப் புத்தேயு வாயுவா காய வுறுதி நிலமைந்து மோடி - மறுவிலா நான்முகன்மா லீசன் மகேச நலஞ்சிறந்த தான்முக மைந்தாஞ் சதாசிவமு - மானதொரு விந்துநா தங்கடந்து சுத்த வெறுவெளியில் அந்தமிலாப் பாழடங்கத் தேக்கியபின் - முந்திவரு மவ்வறிவுக் கப்பாலுஞ் சென்றகண்ட முள்ளாக்கிச் செவ்வறிவே யாகித் திகைப்பொழிந்தங்- கெவ்வறிவுந் தானாய வீடருளித் தன்னிற் பிரிவில்லா வூனாகி யெவ்வுயிர்க்கு முட்புகுந்து - மேனியிலா நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 2.ஆறு > பாடல்: 13 | ||
| 14 | வஞ்சவத்தை யுங்கடந் தாயபெரும் பேரொளிக்கே தஞ்சமெனச் சென்று தலைப்பட்டு - வஞ்சமறத் தானந்த மில்லாத தண்ணளியா லோங்கிவரு மானந்த மென்பதோ ராறுடையான் - ஆனந்தம் நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 2.ஆறு > பாடல்: 14 | ||
| 15 | பண்ணும் பயன்சுருதி யாகமங்கள் பார்த்துணர்ந்து நண்ண வரியதொரு நாடுடையான் - எண்ணெண் நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 3. நாடு > பாடல்: 15 | ||
| 16 | கலையா லுணர்ந்து கருத்தழிந்து காம நிலையான தெல்லாமும் நீத்தங் - கலைவறவே தேட்டற்ற சிந்தை சிவஞான மோனத்தால் ஓட்டற்றுவீற்றிருக்கு மூருடையான் - நாட்டத்தால் நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 4. ஊர் > பாடல்: 16 | ||
| 17 | தெண்ணீ ரருவிவிழச் சிந்தைமயக் கந்தெளிந் துண்ணீர்மை யெய்தி யுரோமமெலா - நண்ணும் புளகம் புனைமெய்யர் பொய்யிற்கூ டாமல் உளகம்பங் கொண்டுள் ளுருகி - யளவிலா மாலா யிருக்கு மவர்மனத்தை வாங்கவருன் மேலாய் விளங்கலங்கன் மெய்யினான் - தேலாத நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 5. தார் > பாடல்: 17 | ||
| 18 | வானம் புவன மலைகடலேழ் பாதாள முனைந்து பூதத் துயிருணர்ச்சி - ஞானமா யெல்லாமா யல்லவா யெண்ணுவாரெண்ணத்துள் நில்லாம னிற்குநீள் வாசியான் - சொல்லாரும் நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 6. குதிரை > பாடல்: 18 | ||
| 19 | பாதாள மூடுருவிப் பாரேழும் விண்ணேழு மாதார மாகி யகண்டநிறைந் - தோத அரிதா யெளிதா யருமறையா றங்கத் துருவா யுயிரா யுணர்வாய்ப் - பெரிதாய வெய்யதுயர்ப் பாசமற வீசியே வெம்பிறவித் துய்ய கடலைத் துகளெழுப்பி - யையமுறுங் காமக் குரோத மத மாச்சரியங் காய்ந்தடர்த்துச் சாமத் தொழிலின் றலைமிதித்து - நாமத்தாற் கத்துஞ் சமயக் கணக்கின்விறற் கட்டழித்துத் தத்தம் பயங்கொலைகள் தாங்கழித்தே - தத்திவரும் பாசக் குழாத்தைப் படவடித்துப் பாவையர்த மாசைக் கருத்தை யறவீசி - நேசத்தா லானவே கங்கொண் டருண்மும் மதத்தினா லூனையார் தத்துவங்க ளுள்புகுந்து - தேனைப் பருகிக் களித்துயர்ந்து பன்மறைநாற் கோட்டான் மருவித் திகழ்ஞான வானையா - னிருமுச் நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 7. யானை > பாடல்: 19 | ||
| 20 | சமையங் கடந்து தனக்கொப் பிலாத சுமைதுன்ப நீக்குந் துவசன் - கமையொன்றித் நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 8. கொடி > பாடல்: 20 | ||
| 21 | தம்மை மறந்து தழலொளியுள் ளேயிருத்தி இம்மை மறுமை யிரண்டகற்றிச் - செம்மையே வாயுவை யோடா வகைநிறுத்தி வானத்து வாயுவையு மாங்கே யுறவமைத்துத் - தேயுறவே என்று மொறுதகைமை யாயிருக்கு மின்பருளே நின்று முழங்கு நெடுமுரசோன் - அன்றியும் நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 9. முரசு > பாடல்: 21 | ||
| 22 | மாலு மயனும் வகுத்தளித்த வையமெலாஞ் சாலுமிதற் கப்பாலு மெப்பாலு - மேலை யுலகு முலகா லுணரவொண்ணா வூரு மிலகி நடக்குமெழி லாணையான் - அலகிறந்த நெஞ்சு விடு தூது > தசாங்கம்:- > 10. ஆணை > பாடல்: 22 | ||
| 23 | காட்சியான் காட்சிக்குங் காணான் கலைஞான வாட்சியா னாட்சிக்கு மாயிலான் - சூட்சியான் பாரும் திசையும் படரொளியா லேநிறைந்தான் றூருந் தலையுமிலாத் தோன்றலான் - வேராகி வித்தாகி வித்தின் விளைவாகி மேவுதனுச் சத்தாதி பூதங்க டாமாகிச் - சுத்த வெறுவெளியாய்ப் பாழாய் வெறும்பாழுக் கப்பா லுறுபொருளாய் நின்ற வொருவன் - பொறியிலியேன் நெஞ்சு விடு தூது > இறைவன் பெருமை > பாடல்: 23 | ||
| 24 | வெம்பும் பிறவியலை வீழாமல் வீடளித்த சம்பந்த மாமுனியென் றம்பிரா - னம்புவியோர் போற்றுந்திருவடியென் புன்றலைமீதே பொறித்தோ நேற்றின் புறத்தமைத்த வெங்கோமான் - சாற்றுவார் நெஞ்சு விடு தூது > ஞானாசாரியார் > பாடல்: 24 | ||
| 25 | சாற்றும் பொருளான் றனிமுதல்வன் றனல்லான் வேற்றின்ப மில்லா விளங்கொளியான் - போற்றுங் குருவேட மாகிக் குணங்க்குறியொன் றில்லாப் பெருவேட மாய்நிறைந்த பெம்மான் - கருவேடங் கட்டுமுருக் கட்டறுத்தான் கற்றவர்வாழ் தில்லையா நெட்டுமவர்க் கெட்டா வியல்பினான் - மட்ட வீழ்தார் நெஞ்சு விடு தூது > ஞானாசாரியார் > பாடல்: 25 | ||
| 26 | வானோன் பவனி வரக்கண்டு வல்வினையே னேனோரு மேத்துதல்கண் டேத்தினேன் - றானென்னைப் பார்த்தான் பழையவினைப் பஞ்சமலக் கொத்தையெல்லாம் நீத்தா நினைவே றாக்கினா - னேத்தரிய நெஞ்சு விடு தூது > குரூபதேசம் > பாடல்: 26 | ||
| 27 | தொண்ணூற்றறுவர் பயிறொக்கிற்றுவக்கறுத்தான் கண்ணூறு தேனமுதங் காட்டினான் - வெண்ணீறும் வேடமும் பூசையுமே மெய்யென்றான் பொய்யென்றான் மாடையும் வாழ்க்கை மனையுமே - நாடரிய நெஞ்சு விடு தூது > குரூபதேசம் > பாடல்: 27 | ||
| 28 | வஞ்செழுத்தி னுள்ளீ டறிவித்தா னஞ்செழுத்தை நெஞ்செழுத்தி நேய மயலாக்கி - யஞ்செழுத்தை யுச்சரிக்குங் கேண்மை யுணர்த்தியதி லுச்சரிப்பு வைச்சிருக்கு மந்த வழிகாட்டி - யச்சமறச் சென்று விளக்கை யெழத்தூண்டிச் செஞ்சுடரி னொன்றி யொருவிளக்கி னுள்ளொளியாய் - நின்ற நெஞ்சு விடு தூது > குரூபதேசம் > பாடல்: 28 | ||
| 29 | பெருவிளக்கின் பேரொளியி னுள்ளே பிரச மருவு மலர்போன் மதித்தங் - கருவினிருக் கொள்ளா வருளைக் கொளுத்திக் குணங்குறியொன் றில்லா விடத்தே யளைப்பாற்றி - விள்ளாத வுள்ள முதலாக வுற்றதெல்லாம் வாங்கவருள் வெள்ள மயலளித்து மேவினான் - கள்ள மறப்பித்தான் மெய்ஞ்ஞான மாக்கிமன மெல்லா மிறப்பித்தா னென்பிறவி யீர்த்தான் - விறற்சொல்லுக் கெட்டானை யார்க்கு மெழுதா வியற்குணங்க ளெட்டானை யாற்றா வெழுத்தினான் - மட்டாரும் நெஞ்சு விடு தூது > குரூபதேசம் > பாடல்: 29 | ||
| 30 | பாடலா ராடலார் பண்பலார் நண்பலா ராடலா ராட லகன்பதியாங் - கூடலார் காணக்கிடையாதான் காண்பார்க்குக் காட்சியான் பாணர் கிலகு பலகையிட்டான் - சேணிற் சிறந்த வுருவான் றிலுமாக் கெட்டா நிறைந்த திருவருவாய் நிற்போன் - கறங்குடனே சூறைசுழல் வண்டு சுழல்கொள்ளி வட்ட மன மாறில் கருணையினான் மாற்றினா - ணீறணிந்த மெய்ய னமல னிமலனருள் வீடளிக்கு மையனறி வுக்கறி வாயினான் - பொய்யாற்பாற் பொய்மையாய் நின்றான் புரிந்தவர்தந் நெஞ்சத்துண் மெய்மையாய் நின்று விளங்கினான் - கைமழுவா னத்தன்பால் நீசென் றடையு மிடத்தையெல்லாஞ் நெஞ்சு விடு தூது > குரூபதேசம் > பாடல்: 30 | ||
| 31 | சித்தஞ்சேர் நெஞ்சமே செப்பக்கேள் - நித்தலுமே பூசிமுடித் துண்டுடுத்துப் பூங்குழலார் தங்கலவி யாசைதனிற் பட்டின்ப வார்கலிக்கு - ணேசமுற நின்று திளைக்கு மிதுமுத்தி யல்லதுவே றொன்று திளைக்கு மதுமுத்தி - யன்றென் றிகலா விருளலகை போலிகலே பேசு முலகா யதன்பா லுறாதே - பலகாலுந் நெஞ்சு விடு தூது > அடையும் இடம் > பாடல்: 31 | ||
| 32 | தாம்பிரமங் கண்டவர்போற் றம்மைக்கண்டாங்கதுவே நான்பிரம மென்பவர்பா நண்ணாதே - யூன்றனக்குக் கொன்றிடுவ தெல்லாங் கொலையல்ல வென்றுகுறித் தென்றுமற மேதெய்வ மென்றென்று - வென்றிப் பொறையே யெனும்புத்தன் பொல்லாத புன்சொன் மிறையே விரும்பி விழாதே - நிறைமேவி வாழ்பவர்போன் மண்ணுடலின் மன்னுமுரோ மம்பறித்துத் தாழ்வுநினை யாதுதுகில் தானகற்றி - யாழ்விக்கு மஞ்சு மகற்று மதுமுத்தி யென்றுரைக்கும் வஞ்சமணன் பாழி மருவாதே - செஞ்சொல்புனை நெஞ்சு விடு தூது > அடையும் இடம் > பாடல்: 32 | ||
| 33 | யாதிமறை யோதி யதன்பயனென் றும்மறியா வேதியர்சொன் மெய்யென்று மேவாதே - யாதியின்மே லுற்றதிரு நீருஞ் சிவாலயமு முள்ளத்துச் செற்ற புலையற்பாற் செல்லாதே - நற்றவஞ்சேர் வேடமுடன் பூசையருண் மெய்ஞ்ஞான மில்லாத மூடருடன் கூடி முயங்காதே - நீட வழித்துப் பிறப்ப தறியா தரனைப் பழித்துத் திரிபவரை பாராதே - விழித்தருளைத் தந்தெம்மை யாண்டருளுஞ் சம்பந்த மாமுனிவ னந்தங் கடந்தப்பா லாய்நின்றோ - னெந்தைபிரான் நெஞ்சு விடு தூது > அடையும் இடம் > பாடல்: 33 | ||
| 34 | வீற்றிருக்க மோலக்க மெய்தியடி வீழ்ந்திறைஞ்சிப் போற்றி சயசய போற்றியென - வார்த்தகரி யன்றுரித்தாய் நின்பவனி யாதரித்தா ரெல்லாரும் வென்றிமதன னம்புபட வீழ்வரோ - நின்றிடத்து நெஞ்சு விடு தூது > அடையும் இடம் > பாடல்: 34 | ||
| 35 | நில்லாத செல்வ நிலையென் றுனைநீங்கிப் பொல்லா நரகம் புகுவரோ - பல்லாருங் கத்துஞ் சமயக் கணக்கிற் படுவரோ சித்தம் பலகாற் றிகைப்பரோ - முத்தம் பொருத நகைமடவார் புன்கலவி யின்ப மருவி மயங்கி வருவரோ - விருபொழுது நெஞ்சு விடு தூது > அடையும் இடம் > பாடல்: 35 | ||
| 36 | நாளிருபத் தேழு நவக்கிரக மும்நலியுங் கோளிதுவென் றெண்ணிக் குறிப்பரோ - வேளை யெரித்த விழியாய்நின் னின்பக் கடற்கே தரித்து மதிமறந்த தையல் - வருத்தமெலாந் தீரா யெனவுரைத்துச் செங்கமலப் பூந்திருத்தா டாரா யெனப்பலகால் தாழ்ந்திறைஞ்சி - யேராரும் பூங்குன்றை வாங்கிப் புகழ்ந்துபுரி நெஞ்சமே யீங்கொன்றை வாரா யினி. நெஞ்சு விடு தூது > அடையும் இடம் > பாடல்: 36 | ||
| 37 | வெம்பும் பிறவியலை வீழாமல் வீடளித்த சம்பந்த மாமுனிவன் தார்வாங்கி - அம்புந்தும் வஞ்சமே வும்விழியார் வல்வினையெல் லாமகல நெஞ்சமே வாராய் நினைத்து. நெஞ்சு விடு தூது > அடையும் இடம் > பாடல்: 37 |